14. Ceza Dairesi 2012/2143 E.,  2012/3153 K.

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ... hakkında 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkındaki Kanunun 16/1. maddesi uyarınca 3.800 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2004 tarihli ve 2003/855 Esas, 2004/736 Karar sayılı kararını müteakip, sanık müdafiin 5941 sayılı Çek Kanununun geçici 2/1-b madde hükmü gereğince yapılan taahhüt sebebiyle infazın durdurulması talebinin reddine ilişkin aynı mahkemenin 02.04.2010 tarih ve 2003/855 Esas, 2004/736 sayılı Ek Kararını kapsayan dosya incelendi;
Dosya kapsamına göre, suça konu çek yönünden sanık tarafından süresi içerisinde 5941 sayılı Kanunun geçici madde 2/b hükmü gereğince yapılan 01.04.2010 tarihli taahhüdün geçerli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.01.2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04- 105-06-9753-2010/11/11 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
İtiraz mercii Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2010 tarih ve Değişik İş 2010/340 sayılı Kararının içeriğinden, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2010 tarihli uyarlama kararına ilişkin bulunduğu halde kanun yararına bozma isteğinde 02.04.2010 tarihli taahhütnamenin süreden sonra olduğundan bahisle talebin reddine ilişkin olan karardan söz edildiği oysa bu kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği, kesinleşip kesinleşmediği dosya içerisinden anlaşılamadığı gibi sanık müdafiin 05.07.2010 tarihli temyiz süre tutum dilekçesinin de yukarıda anılan kararlardan hangisine yönelik olduğunun da belirtilmediği anlaşılmakla, bu aşamada kanun yararına bozma isteğine konu bir husus bulunmadığı anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.