(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/10076 E.,  2013/4347 K.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2009 gün ve 2008/61 Esas, 2009/15 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ve annesi Nuran'ın duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, kamu davasına katılmamış bulunan mağdurenin zorunlu vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK.nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün olduğundan, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair 31.10.2008 günlü Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan rapordaki heyette 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine aykırı olarak çocuk psikiyatrist uzmanının bulunmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş eleştiri dışında sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.