12. Ceza Dairesi 2021/1110 E.,  2025/2350 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/385 E., 2016/116 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 53. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik ve hukuka aykırı raporun hükme esas alındığına, ölenin alt işveren konumunda bizzat kendisi işveren olarak işi üstlendiğine, raporun kendi içinde çelişkili olduğuna, eksik incleme yapıldığına, olayın meydana geldiği yerin inşaat sahası olmadığına, ceza miktarına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Mağdur ...'ın ... 4 sitesinde elektrik çarpması neticesinde öldüğü olayla ilgili; sanık ...'ın ölenin çalışmış olduğu ... inşaat firmasının sahibi olduğu, şirketi alt işveren olarak Yamanlar yapı ortaklığına verdiği, sitenin giriş kapısının üst kısmının elektrik tesisatı ve binanın eksiklerini giderme işlerini üstlendiği, sanığın alınan beyanında kendisinin ölenle belli bir işi görmesi konusunda anlaştıklarını ve ... 4 sitesi giriş kapısının yapım işini ölene verdiğini, sigortalı işçi gibi çalıştırmayıp iş görmesi hususunda anlaştıklarını, kendisinin herhangi bir sorumluluğunu olmadığını beyan ettiği, tanık beyanlarında ise ...'in aralarındaki işin mahiyeti taşeron olarak çalıştıklarını, işçi olarak çalışmadıklarını mütaahitin bilgisi dışında kesinlikle belirtilen sitede iş yapmadıklarını önlemleri alma noktasında konuşulduğunu bildiğini fakat bizzat böyle bir görüşmeye şahit olmadığını, tanık ...'ın ölenin elektriğe kapıldığı yer ile ilgili olarak sanık Lütfi'ye tehlikeli olduğunu beyan ettiklerini, gerekli önlemlerin alınıp alınmadığını amcası ...'ın konuşmuş olabileceğini böyle bir konuşmaya şahit olmadığını, tanık ...'ın sanık ile ölenin önceye dayalı 3-4 yıl çalıştıklarından haberdar olduğunu, olay günü ise sanığın kendilerini arayarak olayın meydana geldiği yerdeki işlerin bitirilmesini söylediğini bunun üzerine Doğanşehir 4. Etaptaki işleri bitirmek için gittiklerini, bulunmuş olduğu süre zarfında sanığın işçi sağlığı ve güvenliği anlamında bir önlem aldığını görmediğini ve duymadığını, son üç tanığın ise ölen ile olan yakınlıkları ve yanında çalışmaları da dikkate alınsa da olay yerinde işçi sağlığı ve güvenliği alanında önlemlelerin alındığına dair bir tespitin olmaması bu beyanlardan anlaşılması, soruşturma evresinde alınan bilirkişi raporunda; sanık ...'ın işçi- işveren ilişkisinden doğan sorumluluklarını yerine getirmediği, ölene yeterli bir eğitim verilmediği ya da alınıp alınmadığının incelenmediği, iş alanında herhangi bir uyarı ve ikaz lambasının bulunmadığı, kaza olayında % 75 oranında kusurlu olduğu, ölenin elektrik işinden anlıyor olması, yaşı ve mevki göz önüne alındığında kendi güvenliği için gerekli tedbirleri almadığından dolayı % 25 oranında kusurlu olması da dikkate alınarak sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "2" nolu bendinin hükümden çıkarılmasıı suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.