12. Ceza Dairesi 2020/4988 E.,  2023/5276 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/5 E., 2016/78 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca, günlüğü 30,00 TL dan paraya çevrilerek, neticeten sanığın 18.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2020 tarihli Onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1.Kolluk tutanağında yer alan, aracın lastiklerinin teknik şartlara uygun olmadığına ilişkin soyut değerlendirmenin, sanığın kusurunun değerlendirmesinde yeterli olmadığına,

2.Kazanın ölen sürücünün kendi kusurundan kaynaklandığına,

3.Netice ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı olmadığına,
İlişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri;
Cezanın az olduğuna, sanığın tam kusurlu olduğuna ve paraya çevrilmemesi gerektiğine
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemenin Kabulü
1."......'in sevk ve idaresindeki kamyon ile Mesudiye-Koyulhisar karayolunda seyir halindeyken tek taraflı trafik kazası yaptığı, kaza neticesinde araç sürücüsü ...'in öldüğü, sanık ...'nın, kaza yapan kamyonun sahibi olup, Farsel İnşaat ve Ticaret A.Ş( işveren)'ne kamyonu kiralayan, Mrc Harfiyat İnşaat Nakliyat Ltd. Şti.nin yetkilisi ( taşeron) olduğu; kamyonun bakımlarının yapılmadığı, son muayenesinin 2010 yılında yapıldığı, sonrasında da muayene yapılmadığı, ölenin yakınlarının kamyonun frenlerinin tutmadığını ölenin sürekli söylediğini beyan ettikleri, dosya kapsamında yer alan kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 01/12/2014 tarihli raporunda sanığın meydana gelen kazada tali kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden suçunun sabit olduğu kanaatine varılmış, cezalandırılması gerektiği anlaşılmıştır..." şeklindedir.

2.Kaza Tespit Tutanağında özetle; 20.08.2014 tarihinde, saat 22:00 sıralarında, gece vakti aydınlatma olmayan, eğimli ve tehlikeli viraj yön levhası bulunan, tek yönlü, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahal dışında; ölenin idaresindeki kamyon ile seyir halinde iken, olay yerine geldiğinde, fren izi olmadan, yoldan çıkarak şarampole yuvarlandığı, aracın sol yan üzerine durduğu, ölenin 2918 sayılı KTK'nun 52 inci maddesindeki "araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliklerine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uyduramadığından Kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir.
Ayrıca trafik polis memurları tarafından tutulan kaza tespit tutanağında, kamyonun servis freni, lastikleri, dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren ışıklar ile park, fren ve dönüş ışıkları noksan, bozuk ve teknik şartlara aykırıdır bilgisine yer verildiği görülmüştür.

3.Olay yerine bilirkişi olarak getirilen tamir ustası ... yaptığı incelemede, aracın kaza neticesinde ağır hasar gördüğü, parçalandığı, lastiklerinin etrafa dağıldığı, aracın ağır hasar görmüş olması frenlerinin, balatalarının, fren körüklerinin parçalanmış olması, çekici ve dingilin komple dağılmış olması nedeni ile frenlerinin ve imdat freninin sağlam olup olmadığı yönünde tespit edilemediği; şeklinde rapor vermiştir.

Ayrıca aracı en son 25.06.2014 tarihinde tamir eden tamir ustası ...'ın, dükkanda bulunan defterinin incelenmesinde, "Veysi Abi" başlığı altında, kamyonda değiştirdiği parçalar ve fiyatlandırması görülmüştür.

4.Sanığa ait damperli kamyonun 2000 model olduğu, tescil tarihinin 07.03.2006 tarihi, en son 26.05.2010 tarihinde araç muayenesinin yapıldığı, bu muayenede "hafif kusurlu" olarak eksikliklerinin yazılarak, muayenenin onaylandığı, dosya içindeki bilgilerden anlaşılmıştır.

5.Ölenin şoför olarak, olaydan 2.5 ay önce şirkette çalışmaya başladığı, olaydan bir gün önce evinde otururken kardeşleri ve eşine ".. şirkete ait arabanın ne freni var ne lastikleri sağlam. Allah'a emanet gidiyoruz. Yarın bakımını yapıp bana teslim edecekler..." dediği; şirket çalışanları ise ifadelerinde arıza ile ilgili bir bilgilerinin olmadığını, ölenin de bu konuda konuşmadığını beyan etmişlerdir.

6.Asıl işveren Farsel A.Ş ile sanığın şirketi MRC harfiyat şirketi arasında 10.05.2014 tarihinde imzalanan "kiralık kamyon" sözleşmesine göre, araçların her türlü bakım ve onarımından taşeron şirket MRC'nin sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır.

7. Asıl işveren Farsel şirketin sorumlu müdürü Hacı Aydın tanık olarak verdiği ifadesinde "... kira sözleşmesi ile kamyon bizim firmada çalışıyordu, sözleşmede aracın bakım işlemlerinin ... tarafından yapılacağı karara bağlanmıştı, ufak tefek arızalarını biz kendi atölyemizde yaptırıyorduk, büyük arıza olursa veya genel bakımlarını ... dışarıda serviste yaptırıyordu, olay tarihi olan 20/08/2014 gününden 3-4 hafta kadar önce kamyonların genel bakımları yapılmıştı, biz zaten şantiyede araçtan en küçük bir ses gelse bile kenara çekip bakıyoruz, bozuk veya arızalı aracı işe çıkarmıyoruz, ben kazayı görmedim, ancak anlatılan kadarıyla rampa bittikten sonra düz yolda kaza meydana gelmiş, frenler tutmamış olsaydı, rampada iken meydana gelirdi..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

8.İstanbul Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi'nin 01/12/2014 tarihli raporunda , ölen kamyon sürücüsünün asli kusurlu olduğu, 21.08.2014 tarihli tutanak ve kaza tespit tutanağı incelendiğinde kamyonun lastiklerinin teknik şartlara uygun olmadığı anlaşılmış olup şüpheli ...'nın kamyonu müteveffa sürücüye kullandırmış olduğundan meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışıyla tali kusurlu olduğu, şeklinde kusur raporu verilmiştir.

9.Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş, aracın periyodik bakımlarını yaptırdığını, ölen sürücünün arızalı olduğu hususunda bir şikayetinin kendisine iletilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Ölen idaresindeki kamyonun olay tarihinde, saat 22:00 sıralarında, gece vakti, aydınlatma olmayan, eğimli ve tehlikeli viraj yön levhası bulunan, 7 metre genişliğindeki tek yönlü, hız limitinin 50 km/s olduğu meskun mahal dışında seyir halinde iken, olay yerine geldiğinde, fren izi olmadan, yoldan çıkarak şarampole yuvarlandığı, aracın sol yan üzerine durduğu, kamyon içinde ölen sürücü dışında kimsenin bulunmadığı olayda; Sanığa ait olan ve şirkete kiraya verilen damperli kamyonun 2000 model olduğu, ölen şoförün sanığın işçisi olduğu, kamyonun tescil tarihinin 07.03.2006, araç muayenesinin ise en son 26.05.2010 tarihinde yapıldığı, bu muayenede "hafif kusurlu" olarak , far lambalarındaki eksikliklerin yazılarak, muayenenin onaylandığının dosya içindeki bilgilerden anlaşıldığı; kamyon kira sözleşmesine göre, aracın bakım ve onarımından kiraya veren sanığın sorumlu olduğunun anlaşıldığı, kamyonun rutin bakım çizelgelerinin ve bakımının yapıldığına dair resmi faturaların dosyaya sunulmadığı, aracı en son 25.06.2014 tarihinde tamir eden tamir ustası ...'ın, "Veysi Abi" başlığı altında, kamyonda değiştirdiği parçalar ve fiyatlandırmasını yazdığı defterin sanık tarafından mahkemeye sunulduğu görülmüştür.

Olay tarihinde yürürlükte olan 23/9/2004 tarihli ve 25592 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin 14. Maddesinin (e ) bendine göre " Diğer bütün motorlu araçlar ile bunların her türlü römorkları ilk bir yaş sonunda ve devamında yılda bir, periyodik muayeneye tabi tutulur." şeklindedir.

Sanığa ait damperli kamyonun 2000 model olduğu, tescil tarihinin 07.03.2006 tarihi, en son 26.05.2010 tarihinde araç muayenesinin yapıldığı, her yıl yapılması gereken araç periyodik muayenenin yapılmaması karşısında; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.