12. Ceza Dairesi 2017/3465 E.,  2017/7456 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2014 tarih 2013/129-2014/4040 sayılı kararı ile sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri, sanık ... hakkında ise, TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri uygulanmak suretiyle cezalandırılmalarına dair kararların sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesince 02/02/2017 gün ve 2015/16707 esas 2017/691 sayılı kararı ile "sair temyiz itirazlarının reddi, ancak TCK'nın 53. maddesi açısından Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmek suretiyle hükmün Düzeltilerek Onanmasına" karar verilmiş olduğu; mahkemece yapılan başvurunun, 1412 sayılı Ceza Yargılama Yasasında yer alan karar düzeltme yasa yoluna, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasında yer verilmediği ve hükmün Yargıtay tarafından 02.02.2017 tarihinde karara bağlandığı gözetilerek, istemin itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 02/02/2017 gün ve 2015/16707 esas 2017/691 karar sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; sanık ...'ın suçsuz olduğuna, suça konu kömür ocağı çok önceden devretmesine ve ilgisinin bulunmamasına rağmen hakkında haksız ve hukuka aykırı olarak ceza tayin edildiğine, asli kusurlu ve bilinçli taksirli kabul edilerek hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ...'ın kazanın meydana geldiği ocağın sahibi olmamasına rağmen hakkında cezaya hükmedilmesine, kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporlarının hükme esas alınmadığına ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan 5. paragrafların hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.