12. Ceza Dairesi 2017/2469 E.,  2018/11286 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; beraat
2- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nun beraatine, sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, diğer sanıklar müdafiinin ise sanığın da kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ... haklarındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sanık ...’in de kusurlu olduğuna, ölenin ağır kusuru bulunduğuna, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olması göz önüne alınarak; bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı somut olayda TCK'nın 50. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; sabıkası olmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışları bulunmayan, yargılama sırasındaki davranışları lehlerine değerlendirilerek cezalarında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan, lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanıklar hakkında ''hapis cezasının sanıklar üzerinde etkin ve caydırıcı olacağı yönünde kanaat oluştuğundan TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.