12. Ceza Dairesi 2017/10164 E.,  2019/6757 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasındaki "Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, mağdur katılan ...’nun olaydan hemen sonra Devlet Hastanesi acil servisine götürüldüğü, burada yapılan muayenesinde “aktif şikayet yok, belirgin lezyon yok, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek herhangi bir pataloji saptanmamıştır. Durumu bildirir geçici rapordur.” şeklinde rapor düzenlendiği, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 10.11.2014 tarihli muayenesi sonucu “İlgide kayıtlı yazınızla hakkında rapor istenen ...'ya ait tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu; 31.10.2014 tarihinde araç dışı trafik kazası öyküsüyle hastanemiz acil servisine getirildiği, muayenesinde genel durumunun iyi, bilincinin açık, TA: 110/70 mm Hg, nabız: 116/dk olduğu, belirgin bir lezyon saptanmadığı, 24 saatlik gözlem sonrası vital bulguları stabil seyreden hastanın taburcu edildiği anlaşılmaktadır.Şahsın 10.11.2014 günü tarafımızdan yapılan muayenesinde; çene altı sağ tarafta 1 cm çapında mor renkli ekimoz, sol uyluk 1/3 alt ön yüzde 1 cm çapında mor renkli ekimoz ve 2 adet 1 cm uzunluğunda iyileşmekte olan sıyrığa ait nedbe dokusu, sağ diz üzerinde 2 cm çapında mor renkli ekimoz görülmüştür.” şeklinde rapor tanzim edildiği, mağdurun babası olan katılan ...’un kızına çarparak yaralanmasına sebep olduğundan bahisle şikayetçi olduğuna yönelik ifadesi ve tüm dosya kapsamından, mağdurun yaralanmasının TCK'nın 89/1. maddesi anlamında vücuda acı veren bir durum niteliğinde olduğu; kaldıki herhangi bir tıbbi müdahale ve harici bulgu bulunmayan hallerde de kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına yol açan durumların da yaralanma olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla; sanığın kusur durumunun tespiti ile kusurlu bulunduğu takdirde üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.