12. Ceza Dairesi 2016/3447 E.,  2018/2573 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-son, 62, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın, sevk ve idaresindeki otomobille, bölünmüş çift şeritli Devlet yolunda çevre yolu alt geçidi içinde seyir halinde iken, önünde seyreden bir aracı sollamak istediği sırada hakimiyetini kaybederek, önce aracının sağ ön köşesi ile sollamak istediği otomobilin sol ön kapı ve yanına çarpmasının etkisi ile savrularak, sola yönelen yay şeklinde fren izi ile karşı şeride düştüğü sırada, karşı şeritten gelen katılan idaresindeki motosikletle çarpışması sonucu katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarına ağır ve 6. derece etkili kemik kırığı meydana gelecek ve ayak amputasyonu sebebiyle duyu ve organ işlev yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; dosya içeriğine göre tamamen kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği de göz önüne alınarak adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.