12. Ceza Dairesi 2016/2125 E.,  2017/6609 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ile üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısı ile üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Dosya içeriğine göre, olay günü mağdurun sevk ve idaresindeki motosikleti ile seyri sırasında, sanığa ait olup bakım ve gözetiminden sanığın sorumlu olduğu anlaşılan köpeğin mağdurun bacağını ısırması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın başıboş bıraktığı köpeğinin mağduru ısırarak yaralaması biçiminde gerçekleşen eyleminin, taksirle yaralama suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nın 177. maddesinde tanımlanan hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçunu da oluşturduğu, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken suçlar için Kanun'da öngörülen cezaların ağırlığı değil, zarar-tehlike suçu kriterinin esas alınması gerektiği buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olması halinde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, TCK'nın 177. maddesi kapsamındaki suçtan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, dosya kapsamından mağdurun şikayetinin bulunması ve uzlaşmanın gerçekleşmemesi sebebiyle bakımını üstlendiği köpeğini gerekli önlemleri almadan sokakta serbest bırakan sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu taksirle yaralama suçundan beraatine, hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu bakımından ise suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısı ile Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.