12. Ceza Dairesi 2014/7092 E.,  2014/26213 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 18.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacıya ait araca ve bir miktar şekere bir suç soruşturmasında elkonulduğu nedeniyle CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat istemine ilişkin açılan davanın reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat istemine dayanak teşkil eden Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/466 Esas – 2006/1408 sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacıya ait araca ve araç içerisinde bulunan şekere, aracın sürücüsü olan ... hakkında 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 01.04.2006 tarihinde elkonulduğu ve Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarih, 2006/466 Esas – 2006/1408 sayılı kararıyla davanın sanığı ve aracın sürücüsü olan ...'ün üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği, hazine vekilinin temyizi üzerine kararın, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2008/11053 Esas – 2010/16173 Karar sayılı ve 24.11.2010 tarihli kararı ile onanması suretiyle kesinleştiği, davanın ise 18.05.2012 tarihinde, CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süreden sonra açıldığı nedeniyle mahkemece süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak, ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.