12. Ceza Dairesi 2012/21958 E.,  2013/17535 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'da kusur oranı sanığın cezasından bir indirim nedeni olarak öngörülmemiş ise de; TCK'nın 22/4. maddesinin taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan cezanın failin kusuruna göre belirlenmesini öngören hükmü nazara alındığında, sanığın idaresindeki araçla şehir içinde ışık kontrollü kavşakta yaya olarak karşıya geçmeye çalışan katılanlara çarparak yaralaması şeklinde gelişen olay sonrasında kaza yerini gösterir kaza tespit tutanağı veya olay yeri görgü tespit tutunağı düzenlenmediği, kusur durumu ile ilgili bilirkişi raporu alınmadığı, dosya içerisindeki belge ve beyanlar ile hükmün gerekçesinden sanığın kusur durumunun ve oluşun anlaşılamadığı, tanık olarak dinlenen ...'ın 14.04.2010 tarihli beyanında kaza anındaki ışıkların durumunu tarif etmesine rağmen sanığın ışık ihlali yapıp yapmadığının tespitine çalışılmadığı görülmekle; olay yerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi, Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanları ya da Teknik Üniversitelerin konu ile ilgili öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı suçun taksirli suç olduğunun gözetilmeyerek CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olacak şekilde sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanması geri bırakılması kararı veren mahkemelere mahkumiyet hükmünün gönderilmesi
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.