12. Ceza Dairesi 2012/1814 E.,  2012/19917 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4
maddeleri uyarınca mahkumiyet
Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi nazara alınmaksızın belirlenen bir gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin arttırım ve indirimin adli para cezası üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının ödenmesi için mehil verilebileceği veya taksitlendirmeye karar verilebileceği nazara alınmaksızın, hem mehil verilmesine hem de taksitlendirmeye karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı, temel cezanın belirlenmesinde bu gerekçelere dayanılamayacağının nazara alınmaması;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasından “sanığın güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.