12. Ceza Dairesi 2012/1813 E.,  2012/19921 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : 1- Taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: beraat
Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise beraatine ilişkin hükümler sanık müdafii ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden yapılan incelemede,
Mahkemece sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle beratine karar verilmiş ise de, olay sırasında 107 promil alkollü kırmızı ışık ihlalinde bulunan ve güvenli sürüş yeteneğine sahip olmadığı anlaşılan sanık hakkında, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiil gereğince sorumlu tutulacağı, bu bağlamda daha ağır cezayı öngören taksirle yaralama suçundan hüküm kurulduğu nazara alınmaksızın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi,
2- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın 107 promil alkolün etkisiyle ve tanık beyanına göre kırmızı ışık ihlali yaparak araç sevk ve idare etmek suretiyle mağdurun yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin unsurları oluştuğu halde ve bu itibarla sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.