11. Hukuk Dairesi 2018/2864 E.,  2019/7789 K.

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03/03/2016 gün ve 2015/390-2016/70 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/02/2018 gün ve 2016/7773 -2018/1184 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin EP 1 666 131 B1 sayılı Avrupa Patenti ile bunun uzantısı olan TR 2010 08549 T4 sayılı Türk Patentinin sahibi olduğunu, başvurunun 6. yılına kadar olan yıllık ücret ödemelerinin Avrupa Patent Ofisine yapıldığını, yedinci yıl ücretinin ise müvekkilinin elinde olmayan sebeplerle ödenemediğini, TPMK'nin patent belgesini geçersiz kıldığını, 551 sayılı KHK'nin 134. maddesine göre mücbir sebep talebinde bulunulduğunu, ancak nihai olarak YİDK kararıyla reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, Avrupa patentinin 28.07.2010 olan tescil tarihinin yıllık kayıt yenileme tarihi olan 02.08.2010 tarihinden bir kaç gün öncesine geldiğini, bu halde sicil kayıt yenilemelerinin validasyon yapılan ülke ofislerinde olacağını, müvekkilinin valide edilen beş ülkede sicil kayıt yenilemeleri konusunda Fransız Acumass Şirketi’ne 22.12.2010 tarihinde talimat verdiğini, ancak şirketin sicil kayıt ücreti ödeme işlemini süresinde yerine getirmediğini, dava dışı şirketin talimatı bilgisayar sistemine işlemesi gereken personelinin talimatı hatalı girdiğini, bunun nedeninin personelin eşinin kanser hastalığına yakalanması olduğunu, konsantrasyon bozukluğu sorunu yaşadığını, diğer ülkelerde mücbir sebep taleplerinin kabul edildiğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve patent belgesinin yeniden geçerli kılınmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.