11. Hukuk Dairesi 2012/400 E.,  2012/2061 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2010 tarih ve 2009/141 - 2010/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, dava dışı kişinin banka hesabından internet bankacılığı ile usulsüz para çekildiğini, bu paranın müvekkili ile aynı isimli kişinin kredi kartına havale edildiğini, bu kişiye ait kimlik bilgilerinin banka tarafından cumhuriyet savcılığına verilmesi gerekirken, müvekkiline ait bilgilerin verildiğini, bu nedenle müvekkilinin ceza yargılamasında şüpheli durumuna getirildiğini, hakkına yakalama emri çıkarıldığını, müvekkilinin bu durumdan manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın kimlik bilgilerini yanlış bildirmesi nedeniyle davacının uğradığı zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 15.000,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 650,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.