11. Hukuk Dairesi 2010/15057 E.,  2012/5287 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/09/2010 tarih ve 2008/209-2010/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı tarafından işletilen trene binmek isterken düşüp cismani zarar gördüğünü ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı, yetki, işbölümü ve derdestlik itirazında bulunmuş, olayda müvekkilinin işletmecilik kusuru bulunmadığını, davacının hareket halindeki trene binmek istediğini, bu nedenle davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, demiryolu taşımacılığı gibi tehlikeli bir işletme ile iştigal eden davalı idarenin, işletmenin tehlikesi göz önüne alındığında olayda gerekli dikkat ve itinayı göstermediği, davacının olay nedeniyle maddi sağlık bütünlüğünün yanı sıra ruhsal ve sinirsel bütünlüğünün de bozulduğu, BK.nun 47. maddesi uyarınca adalete uygun bir tazminatla, zarara uğrayan davacıya bir huzur duygusu oluşturmak, duyduğu elem ve acıyı kısmen de olsa karşılamak gerektiği gerekçesiyle, maddi tazminat isteği atiye bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteğinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nın 21.01.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.