11. Hukuk Dairesi 2010/12781 E.,  2012/3751 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/05/2010 tarih ve 2010/88-2010/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı...'ın davalı bankadan aldığı krediye kefil olduğunu, asıl borçlunun borcunu ödememesi nedeni ile davalı bankanın asıl borçlu ile kefiller aleyhine icra takibi yaptığını, müvekkilinin maaş haczi tehdidi altında davalı bankaya 5.500,00 TL ödemek zorunda kaldığını oysa davalı bankanın 4077 sayılı Kanun hükümlerine aykırı davranarak asıl borçluya başvurmadan müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını ileri sürerek, 5.500,00 TL’nın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kefil değil müşterek borçlu olduğunu, ödemenin maaş haczi tehdidi altında yapılmadığını, maaş haczi kaldırıldıktan sonra ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalıdan toplam 3.000 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 133,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.