11. Ceza Dairesi 2024/628 E. 2024/7498 K. — Yargıtay Kararı
11. Ceza Dairesi 2024/628 Esas 2024/7498 Karar 04.06.2024
11. Ceza Dairesi 2024/628 E., 2024/7498 K.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/169 E., 2023/425 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/18 Karar sayılı, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2021/17729 Esas, 2022/20948 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/169 Esas, 2023/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyeti yerine beraatine ilişkin kararın temyizen incelenerek bozulmasına, Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine, ilişkindir.
III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kesen son sebep olan sanık hakkında bozma öncesinde mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 20.01.2015 tarihinden inceleme konusu hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/169 Esas, 2023/425 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.