11. Ceza Dairesi 2012/407 E.,  2013/8450 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 25.09.2008 gün 2007/105 Esas, 2008/1310 Karar sayılı hükümde temyiz süresinin ne zaman başlayacağı ve temyiz başvuru şeklinin gösterilmediği gibi hükmün sanığa tebliğ de edilmediği anlaşıldığından, sanığın öğrenmekle 13.05.2009 günü yaptığı temyizin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemenin hukuken geçersiz olan 14.05.2009 gün aynı sayılı "temyiz talebinin reddine" ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;
Suça konu kredi kartını farklı yer ve zamanlarda kullanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı görülmekle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," denilmek suretiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.