1. Ceza Dairesi 2025/1114 E.,  2025/5911 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/300 E., 2024/283 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine verilen Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2023/179 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2024/1802 Esas, 2024/4028 Karar sayılı ilâmı ile savunma hakkının kısıtlanması, kabul ve uygulamaya göre de hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ve hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına,
2. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2024/300 Esas, 2024/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle hükmedilen hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, cezanın infaz aşamasında sanığın kazanılmış hakkı gereği yaralama suçuna uygulanan infaz hükümlerine göre infaz edilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun olayın akabinde kollukta alınan beyanı ile uyumlu adlî rapor içeriği uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği ile kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kazanılmış hakkın netice cezaya ilişkin olduğu ve kasten yaralama suçuna tabi infaz hükümlerinin uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2024/300 Esas, 2024/283 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2025 tarihinde karar verildi.