1. Ceza Dairesi 2018/2602 E. 2019/2834 K. — Yargıtay Kararı
1. Ceza Dairesi 2018/2602 Esas 2019/2834 Karar 20.05.2019
1. Ceza Dairesi 2018/2602 E., 2019/2834 K.
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Suç örgütüne üye olmak, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, tefecilik ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2017 tarihli ve 2017/320 değişik iş sayılı içtima kararıyla 10 yıl 12 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezalarının infazı aşamasında, Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13/09/2017 tarihli müddetnameye yönelik yapılan itirazın kabulüne ilişkin Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2018 tarihli ve 2018/160 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2018 tarihli ve 2018/197 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede; Her ne kadar Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13/09/2017 tarihli müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince, "hükümlü ... hakkında verilen Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/152 değişik iş sayılı toplama kararına göre 5 yıl 12 ay 15 gün hapis cezasının 13/09/2017 tarihli müddetnamede 5275 sayılı Kanun'un 108/9 maddesine göre infazının belirlendiği ancak verilen kararda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanacağına dair hüküm kurulmadığı, hükümlünün lehine olan 671 sayılı Kanun'un 32. maddesine tabi olması gerekirken bu hususun gözönüne alınmadığı" gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de; Dosya kapsamına göre, hükümlü ... hakkında suç örgütüne üye olmak, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve tefecilik suçlarından mahkumiyetine dair Adana (Kapatılan CMK 250. Madde ile Görevli) 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2012 tarihli ve 2010/85 esas, 2012/57 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05/06/2014 tarihli ve 2013/35557 esas, 2014/12252 sayılı ilamı ile "sanığın suç işlemek için örgüt kurmak ve örgüte üye olmak suçundan da cezalandırıldığı, suç örgütü üyelerinin örgüt faaliyetleri çerçevesinde işlediği suçlardan kurulan mahkumiyet kararlarında 58/6-9 maddesi gereğince cezanın tekerrürlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde kararda bu husus belirtilmemiş ise de yasal zorunluluk nedeniyle "infazda" gözetilmesi olanaklı olduğu görülmüştür" denilmek suretiyle kararın onanmasına karar verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/9. maddesinde "Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir.", 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/4. maddesinde "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." ve 5275 sayılı Kanun'un 108/1-c. maddesinde " (1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan; ..c) Süreli hapis cezasının dörtte üçünün, İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir. " şeklinde düzenlemelere yer verildiği, Bu hali ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlardan mahkûm olan hükümlünün Adana (Kapatılan CMK 250. Madde ile Görevli) 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2012 tarihli ve 2010/85 esas, 2012/57 sayılı ilamına ait 5 yıl 12 ay 15 gün hapis cezasının infazının, 5275 sayılı Kanun'un 107/4. maddesi gereğince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 08/05/2018 gün ve 94660652-105-01-5485-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2018 tarihli ve 2018/197 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.