1. Ceza Dairesi 2011/1877 E.,  2011/5833 K.

Öldürme kastı olmaksızın ...'ı öldürmekten, ...'yu kasten yaralamaktan sanık ..., ...'u kasten yaralamaktan sanık ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, diğer sanık ...'ın üzerine atılı suçlardan beraatine ilişkin (İSTANBUL) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/03/2010 gün ve 89/120 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar ..., ...ve ...müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, C.Savcısı ile sanık ...'ın temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Mağdur sanık ...’in kasten yaralama suçuyla ilgili olarak; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e maddelerinin uygulanması sonucu belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının önce 87/1-d maddesi ile bir kat artırılıp 2 yıl 12 ay olarak tayin edildikten sonra, TCK.nun 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıla çıkarılması gerektiğinin düşünülmemesi, sonuç ceza miktarı değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
b)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 Sayılı TCK.nun 86/1, 3-e maddelerinin uygulanması sonucu belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine 1 ay 3 ay hapis cezası tayin edilerek eksik ceza verildiği, aleyhe temyiz bulunmadığından sanık yönünden CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, bu hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul eden tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in öldürme kastı olmaksızın kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek ve kasten yaralama suçları ile mağdur sanık ...’in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde gerekçenin yetersiz olduğuna, eksik soruşturmaya, meşru savunmaya, TCK.nun 27. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a)Sanık ...’in suçları ile mağdur sanık ...’in kasten yaralama suçu yönünden; dosya içeriğine göre kavgayı ilk başlatan kişi veya kişilerin kim olduğunun ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi dikkate alınarak, sanık ve mağdur sanık lehine basit düzeyde tahrik hükmü uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
b)Oluşa, dosya içeriğine, olay yeri inceleme ve ekspertiz raporlarına göre; mağdur sanık ... ve tanık ...’in sanık ...’ın olay sırasında 7.65 mm çaplı tabanca çektiğini beyan etmeleri ve olay yerinde sanık ...’in kullandığı 9 mm. çaplı tabanca dışında 7.65 mm çaplı tabancaya ait dolu fişek ve boş kovanın elde edilmesi karşısında, sanık ...’ın çıkan kavgada üzerinde taşıdığı ruhsatsız 7.65 mm çaplı tabancasıyla ateş ederek mağdur sanık ... ve yanındakilerin huzur ve sükununu bozduğu böylelikle basit tahrik altında teselsülen silahlı tehdit ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarını işlediği anlaşıldığından, cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi,
c)Oluşa ve dosya içeriğine göre; kendisini bıçaklayan şahsa bıçakla vurduğunu beyan eden mağdur sanık ... hakkında düzenlenen doktor raporlarından mağdur sanığın sol uyluktaki ateşli silah yarası dışında, sağ el 5. parmak ve sağ uyluk bölgelerinden de bıçakla yaralanmış olduğunun anlaşılması karşısında, bıçakla meydana getirilen yaralanmalarla ilgili olarak TCK.nun 86. ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırılarak sanık ...’ın basit tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
d)Kabule göre;
Sanık ...’in maktule yönelik suçu yönünden kurulan hükümde temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e maddesi yollaması ile 87/4 maddesinin 2. cümlesi uyarınca tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafiileri ile sanık ... müdafinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beraat ve mahkumiyet hükümlerinin CMUK.nun 321. maddesiuyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından sanık ... ve mağdur sanık ...’in ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, sanık ...’e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... ve sanık müdafiilerinin tahliye talebinin reddine, 10/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
10/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Özdamar'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ... ile Nedim ...'in yokluklarında 13/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.