1. Ceza Dairesi 2011/1012 E.,  2012/1119 K.

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, yalan tanıklık
HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan beraat
2- Sanık ... hakkında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan kurulan beraat hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
2- Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde, CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi kararlardan olduğundan ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükmün, mahallince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.
3- Temel cezanın TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK'nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, TCK'nun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis
cezasına hükmetmek gerekirken, 87. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi ile (son) bendinin birlikte uygulanması suretiyle doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.