9. Daire 1996/5032 E.,  1997/4314 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 1996/5032
Karar No: 1997/4314

Temyiz İsteminde Bulunan : Edremit Belediye Başkanlığı -Edremit/BALIKESİR
Vekili : …
Karşı Taraf : Edremit Vergi Dairesi Müdürlüğü-Edremit/BALIKESİR

İstemin Özeti : Yükümlü Belediye Başkanlığı tarafından ihale usulüyle satışı yapılan 10 adet otobüs için %15 oranında Katma Değer Vergisi uygulanması gerekirken, %1 oranının uygulanması nedeniyle Haziran/1995 dönemi için ikmalen tarh edilen katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; olayda satışa konu otobüslerin Katma Değer Vergisi Kanununun 3505 sayılı Kanunla değişik 28. maddesinin verdiği yetkiye istinaden yayımlanan 94/5730 sayılı kararnamenin 1. maddesi ile 92/3896 sayılı kararnameye ekli III sayılı liste kapsamında değerlendirilmesinin mümkün görülmediği, ancak Katma Değer Vergisi ile ilgili 15 seri Nolu Genel Tebliğinin 1. ve 2. bendinde "cebri icra, izale-i şuyu gibi nedenlerle yapılan satışlarda katma değer vergisinin mükellefi satışları düzenleyen özel ve resmi kişi kuruluşlarıdır" hükmü yer aldığından sorumlu sıfatıyla eksik tahakkuk edilen verginin belediye başkanlığından istenilmesinde yasal isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddeden … Vergi Mankemesinin … gün ve … sayılı kararının; vergide uygulanacak oranın Defterdarlığa sorularak alınan cevaba göre işlem yapıldığı, kusurun Deftardarlık ve vergi dairesine ait olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Vergi Usul kanunun 369. maddesine göre yanılma halinin söz konusu olduğu ve bu nedenle ceza uygulanmadığı ancak verginin tahsilinin anılan madde hükmüne uygun olduğu savunulmuştur.
Savcı …'ın Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir.
Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:
Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiç birisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına, ...- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 23.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.