Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2023/4324 E.,  2025/3136 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/4324
Karar No : 2025/3136

TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacılar ..., ..., ... ve ... vekilleri Av. ... tarafından, İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazı, 6292 sayılı Kanun kapsamında satın almalarından sonra İdarece komşu parseller için daha düşük rayiç bedeller belirlendiğinden bahisle kendilerinden haksız şekilde fazladan tahsil edildiği ileri sürülen bedellere karşılık fazlaya dayalı hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 5.000,00-TL olmak üzere toplam 20.000,00-TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle İstanbul Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, 6292 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında doğrudan satış başvuruları kabul edilip satış bedeli ödenerek tapu kayıtlarının davacılar adına çıkarılmasından sonra komşu parsel sahiplerinin aynı şekilde satın aldıkları taşınmazlar için yapmış oldukları ödemelerin bir kısmını iade aldıklarını öğrenmeleri üzerine aynı haktan kendilerinin de yararlandırılması istemiyle yaptıkları başvurunun reddi üzerine her bir davacıya ...-TL olmak üzere toplamda ...-TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görüldüğünden, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 20/03/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :
(X)- Dava, davacıların İstanbul İli, Ümraniye İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazı 6292 sayılı Kanun kapsamında satın almalarından sonra İdarece komşu parseller için daha düşük rayiç bedeller belirlendiğinden bahisle kendilerinden haksız şekilde fazladan tahsil edildiği ileri sürülen bedellere karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 5.000,00-TL olmak üzere toplam 20.000,00-TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan "Temyiz" başlıklı 46'ncı maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; "Konusu yüz bin Türk lirasının aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar." hakkında bölge idare mahkemelerince verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmış,
aynı Kanun'un temyize konu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan "Parasal Sınırların Artırılması" başlıklı Ek 1. maddesinde; "Bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." hükmüne yer verilmiştir. Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için temyiz sınırı 261.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
Yine Aynı Kanunun 16. maddesinin 4. fıkrasında ise; tarafların, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemeyecekleri; ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabileceği ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçenin otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edileceği kurala bağlanmıştır.
Buna göre; davacıların dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açtıkları ve 2577 sayılı Kanunun 16/4. maddesi gereği miktar artırımında bulunulabileceği dikkate alındığında, aynı Kanunun 46/1-b bendinde belirtilen parasal sınır dikkate alınmaksızın temyiz isteminin esasının incelenmesi gerekirken, istemin incelenmeksizin reddi yolunda verilen çoğunluk kararına katılmıyorum.