Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/7419 E.,  2024/6032 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/7419
Karar No : 2024/6032

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :... Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnş. Tic. ve Maden Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Konya İli, Hüyük İlçesi sınırları dahilinde olan ve uhdesinde bulunan S:... sayılı II (a) grubu (kalker) işletme ruhsat sahasında yapılan tetkik neticesinde sahada temsili Y:... X:... koordinatlarında ruhsatlı, ancak işletme izni olmadan aynı grupta üretim yapıldığından bahisle Maden Kanununun 12/7. maddesi uyarınca (2018 yılı için) 25.098,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K... sayılı kararında; davalı idarenin 22.02.2016 tarihli mahallinde tetkik ve değerlendirme raporu ile davacı şirketin ruhsat sahası dışında kalan Karayolları Genel Müdürlüğü'ne ait saha içinde üretim yapmak olmasına karşın anılan idari para cezasının söz konusu fiile karşılık mevzuatta öngörülen madde uyarınca tesis edilmediği, öte yandan, dava konusu para cezasında belirtilen ve davacı şirkete isnat edilen, sahada temsili Y:... X:... koordinatlarında ruhsatlı, ancak işletme izni olmadan aynı grupta üretim yaptığı hususuna ilişkin 22.02.2016 tarihli raporda herhangi bir tespite yer verilmediği gibi söz konusu fiilin nasıl tespit edildiğinin davalı idarece ortaya konulamadığı görüldüğünden, eksik incelemeye dayanılarak tesis edilen dava konusu idari para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılarak, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının işletme izni olmadan aynı grupta üretim yapıldığının tespit edildiği, en geç 1 yıl içinde ruhsat sahasında açık işletme ocaklarında işletme projesine uygun olarak işletme güvenliği açısından gerekli tedbirlerin alınması ve çevre ile uyumlu hale getirilmesi, sahada bu faaliyetler dışında faaliyette bulunulmaması ve konu ile ilgili olarak Genel Müdürlüğe bilgi verilmesi gerektiğinin davacı şirkete bildirildiği, dava konusu idari para cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 28/11/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.