8. Daire 2021/3577 E. 2024/4943 K. — Danıştay Kararı :: Hukuk Asistan
Danıştay Kararı

8. Daire 2021/3577 E. 2024/4943 K. — Danıştay Kararı

8. Daire 2021/3577 Esas 2024/4943 Karar 01.10.2024
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/3577 E.,  2024/4943 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3577
Karar No : 2024/4943

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Mad. San. Tic. A. Ş.
VEKİLİ : Av. ...

2- (DAVALI) ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Çanakkale ili, Merkez ilçesi hudutları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan, ... sayılı IV (a) grubu maden işletme ruhsatına ilişkin olarak 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. Maddesinde öngörülen izinlerin süresinde tevdi edilmediğinden bahisle Kanunun 24/11. maddesi uyarınca 77.632,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı şirketin 26/12/2013 tarihinde yürürlüğe giren Çanakkale ili, Merkez ilçesi dahilinde ... sayılı IV (a) grubu maden işletme ruhsatı sahibi olduğu, söz konusu madene ilişkin işletme izninin bulunmadığı, 26/12/2013 tarihinden itibaren 3 yıllık süre içerisinde gerekli olan izinlerin alınmadığı gibi davalı idareye de sunulmadığı, bu konuda taraflar arasında herhangi bir ihtilaf olmadığı, bununla birlikte Maden Kanunu'nun 7. maddesindeki izinlerin yasal süresi içerisinde alınmaması üzerine aynı Kanun'un 24. maddesi uyarınca verilecek olan para cezasının yeniden değerleme oranı nispetinde yapılan arttırım sonrasında 2018 yılı için 62.743,00-TL olduğu ancak dava konusu işlemde 2019 yılı için yeniden değerlenen 77.632,00-TL idari para cezasının verildiğidavacı tarafından gerekli olan izinlerin yasal süresi içerisinde alınmadığı, ruhsat birleştirme talebinde bulunulmuş olmasının da bu yükümlülüğü ortadan kaldırmayacağı görüldüğünden işlemin tesis edildiği tarihte yetkili ve görevli olan davalı idarece tesis edilen işlemin bu kısmında herhangi bir hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ancak yukarıda belirtildiği üzere her bir idari para cezasına konu fiilin gerçekleştirildiği tarihteki idari para cezasıyla cezalandırılması gerektiğinden, dava konusu idari para cezasının 2018 yılına ilişkin olan 62.743,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, buna karşın 2018 yılına ilişkin idari para cezasının 14.889,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, Dava konusu işlemin; 26/12/2017-26/12/2018 dönemine ilişkin idari para cezasının 14.889,00-TL'lik kısmının iptaline, 26/12/2017-26/12/2018 dönemi için 62.743,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kısmına yönelik olarak ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, İdare Mahkemesi ve Bölge İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin dayanağı olan ilgili Maden Kanunu hükmünün Anayasa'ya aykırılığı iddiasının incelenip izah edilmediği, gerekçe hakkının ihlal edildiği, duruşma talebini gerekçesiz şekilde reddeden istinaf dairesince, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği, 3213 sayılı Yasanın 24. maddesinin 11. fıkrasında yer alan "her yıl" ibaresinin iptali için somut norm denetimi kapsamında Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, 3 yıllık süre içerisinde gerekli izinlerin alınamamış olmasında davacı kusurunun bulunmadığının idare mahkemesince göz önüne alınmadığı, davacının ruhsat birleştirme başvurusu hakkında idarece hiçbir işlem yapılmadığı ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, dava konusu S:... sayılı ruhsat ve S: ..., S: ... ve S: ... sayılı ruhsatların birleştirilmesinin talep edilip işbu talebe mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünce cevap verilmediğinden talebin zımnen reddedildiği düşünüldüğünde, davacı tarafından bahsi geçen başvuruya karşı dava açılmadığı, söz konusu ruhsat sahalarının birleştirme işlemlerinin devam ettiği, bu aşamada S:... sayılı ruhsat sahasının hukuku devam ettiği halde dava konusu ruhsata ilişkin 7.madde izinlerinin Genel Müdürlüğümüze verilmediği, birleştirme talebinin Maden Kanunundan doğan yükümlülüklerin uygulanmasını durdurmadığı, davacının Maden Kanununun 32. maddesi uyarınca ruhsatlarını terk etme hakkı bulunduğu, ruhsatın terk edilmemesi halinde Maden Kanunundan kaynaklanan yaptırım ve yükümlülüklere katlanılması gerektiği, ruhsat sahibine 3 yıllık sürenin sonunda idari para cezası uygulanmasının Maden Kanununun açık emri olduğu, davalı idarenin bu hususta takdir yetkisi bulunmadığı, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı ve Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, davacının temyiz dilekçesinin duruşma talepli olduğu, ancak 08/04/2022 tarihli dilekçe ile duruşma talebinden vazgeçildiği görülmekle, duruşma istemi hakkında işlem yapılmaksızın, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 01/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Danıştay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın