8. Daire 2019/4946 E. 2023/6977 K. — Danıştay Kararı :: Hukuk Asistan
Danıştay Kararı

8. Daire 2019/4946 E. 2023/6977 K. — Danıştay Kararı

8. Daire 2019/4946 Esas 2023/6977 Karar 08.12.2023
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2019/4946 E.,  2023/6977 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4946
Karar No : 2023/6977

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Çimento ve Beton San. Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ...Müdürlüğü

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Adıyaman İli, ... İlçesi civarında bulunan ... ruhsat nolu maden ocağını işleten davacı tarafından, davalı idarenin il bazında 2015 yılı için II (a) grubu madenlerde devlet hakkı hesaplamalarında esas alınacak 2015 yılı ocak başı satış fiyatı üzerinden belirlediği satış bedelinin ödendiği, ancak %50 teşvik indiriminden yararlandırılmaması nedeniyle, fazladan ödemek zorunda kaldığı %50 para tutarı olan 184.246,00-TL'nin ödendiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin kalker madenini kendisine ait çimento fabrikasında toz haline getirip klinker olarak çimento üretiminde kullandığı, fakat bu maden dönüşüm sürecinin işletmelerin fabrikalarında yapılıyor olmasının ve ek katma değer vergisi sağlanmasının, doğrudan teşvik uygulamasından yararlanma hakkı verdiği anlamına gelmeyeceği, yani işletmelerin bu dönüşümü fabrikalarında sağlamasının yanında, işletmeye konu madenin 3213 sayılı Kanunun ilgili maddesinde teşvik kapsamında yer alan maden grupları içinde yer alması gerektiği; olayda, davacı şirket tarafından işletilen kalker madeninin II (a) grubu madenler arasında sayıldığı, II (c) grubu madenler arasında da, entegre çimento tesisinde kullanılan kayaçlar arasında kalker madenine yer verildiği, 3213 sayılı Maden Kanununun 9. maddesine göre, kendi tesislerinde üretimde değerlendirilen madenler için % 50 devlet hakkının alınmayacağı belirtilmişse de, (davacı şirketin davaya konu şatış bedelini ödemesinden önce) değinilen maddeye 04/02/2015 tarihinde eklenen ek cümle ile kalker madeninin de içinde bulunduğu II grup (a) ve (c) bendi madenler ve mıcır ve kaba inşaat, baraj, gölet, liman, yol ve benzeri yapılarda kullanılan her türlü yapı hammaddesi için teşvik hükümlerinin uygulanamayacağı yönündeki amir hükmü dikkate alındığında, davacı şirketin bu faaliyeti kapsamında, 3213 sayılı Kanun 9. maddesinde devlet hakkı için öngörülen teşvik uygulamasından yararlandırılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ürettiği madeni kendi tesisinde işleyerek ek katma değer sağladığı, maden mevzuatına göre %50 teşvik indiriminden faydalandırılması gerektiği, kanunun lafzına ve ruhuna aykırı yorum yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince 703 sayılı KHK ile 3213 sayılı Maden Kanunu'na eklenen Geçici 33. madde ve 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4 Nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 766. maddesi uyarınca Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı hasım mevkiden çıkarılıp Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü hasım mevkine alınarak işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 08/12/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Danıştay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın