Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2019/3400 E.,  2023/6991 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3400
Karar No : 2023/6991

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının, Mersin İli, ... İlçesi'nde bulunan bazı yol ve caddelerin ücretli otopark olarak tahsisine ilişkin encümen kararının kaldırılması talebiyle yaptığı 03.05.2016 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile parkomat uygulaması yapılacak yerlerin uzunluk, doluluk oranı ve araç sayısının belirlenmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava dosyasının, .... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dava dosyası ile birlikte incelenmesinden, anılan davada 13/04/2017 tarihli ara kararı uyarınca, yerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile, bilimsel herhangi bir etüt çalışması yapılmadan yol boyu otopark düzenlemeleri yapıldığı, yol kenarı otopark standartlarında, her bir araç için 2,4 m genişliğinde ve 6 – 6,7 m uzunluğunda bir alan ihtiyacı olduğu hususu genel kabul iken; dava konusu yol boyu otopark düzenlemelerinde her bir otopark alanında 4 m uzunluğunda bir alan ayrıldığı, ayrılan bu uzunluğun araçların yol boyu otoparka giriş ve çıkışlarda manevra kabiliyeti açısından yeterli olmadığı, birden çok ileri geri manevra yapılarak yoldaki trafiğin kesileceği ve trafik güvenliği açısından tehdit oluşturacağı, yapılan düzenlemeler sonucunda mevcut yol, otopark, çıkmaz yol ve yaya yolu kullanımlarının, “yol boyu otopark” ve “yol” kullanımlarına dönüştürüldüğü; belirtilenler çerçevesinde yapılan bu değişikliklerle trafik güvenliği sorunlarının oluştuğu / oluşacağı, ulaşımın güçleştiği, can ve mal güvenliği açısından sorun oluşabileceği ve bu kapsamda mevcut yolların değişiklik sonrasında kamuya hizmet vermesinin güçleşeceği, buna bağlı olarak, dava konusu işlemle, yol boyu park şeklinde olan parkomat uygulamasının yapılacağı yerlerde her bir araç için 2,4 m genişliğinde ve 6 – 6,7 m uzunluğunda bir alan bırakılmamasının şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına aykırı olduğu hususunun sabit olması karşısında, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" hükmü; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Uyuşmazlıkta; Davacının, Mersin İli, ... İlçesi'nde bulunan bazı yol ve caddelerin ücretli otopark olarak tahsisine ilişkin encümen kararının kaldırılması talebiyle yaptığı 03.05.2016 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile parkomat uygulaması yapılacak yerlerin uzunluk, doluluk oranı ve araç sayısının belirlenmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin genel ve soyut değil somut yerlerin belirlenmesine ilişkin olduğu, genel niteliğe haiz düzenleyici işlem niteliğinde olmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamında yer almadığı, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 08/12/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.