Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/1441 E.,  2024/4206 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/1441
Karar No : 2024/4206
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı antrepo beyannamesinde "desenli cam" olarak beyan edilen eşyanın belirgin şekilde farklı olduğunun tespit edildiğinden bahisle ilave gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ara kararı üzerine idarece verilen cevapta, ödeme emri içeriğinde yer alan ek tahakkuk ve ceza kararlarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre beyannamede belirtilen adresin bilinen adres olarak kabul edilmesi suretiyle bu adrese tebliğ edildiği, kaldı ki vergi transfer programında yapılan sorgulamada bilinen en son adresi ile mernis adresinin aynı olduğunun belirtildiği; yapılan incelemede ise, beyannamedeki adresin "... Mahallesi ... Cad. No: ... Doğubayazıt/Ağrı", UYAP sisteminden yapılan sorgulamada ise mernis adresinin "... Köyü, ... Küme Evleri No:... Doğubayazıt/Ağrı" olduğunun anlaşıldığı; ancak, davalı idare tarafından ek tahakkuk ve ceza kararlarının "... Mahallesi ... Cad. NO: ... D:..." adresine tebliğe çıkarıldığı ve adresin kapalı olması nedeniyle tebligatın Mahalle muhtarına bırakıldığı görülmüş olup, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 2. fıkrası gereğince tebliğ yapılabilmesi için davacının bilinen adresinde ve mernis adresinde tebliğ yolunun denenmesi gerekirken, davacının mernis adresinde tebliğe çıkarılmaksızın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun anılan maddesi gereğince tebliğ yapılmasının ek tahakkuk ve ceza kararlarını kesinleştirmeyeceğinden, amme alacağının takip ve tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emri içeriği ihbarnamelerin veri transfer programlarında yer alan bilinen adrese tebliği edildiği, mernis adresi ile bu adresin sistemlerinde aynı olduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.