Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/267 E.,  2023/3378 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/267
Karar No : 2023/3378

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına... Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) :... Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Genel antrepo işleticisi olan davacıya ait antrepoya konulan parlayıcı, patlayıcı veya bir arada bulundukları eşya için tehlikeli olan ya da korunmaları özel düzenek ve yapıları gerektiren eşyanın genel amaçlı eşya konulan yerde depolandığının tespit edildiğinden bahisle 90 adet antrepo beyannamesi muhteviyatı 112 kalem eşya için 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 241. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendi uyarınca karara bağlanan usulsüzlük cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece gönderilen cevapta, ceza kararı alınırken eşyanın sadece GTİP'inin değil isminin de göz önünde bulundurulduğunun bildirildiği, dava konusu ceza kararının eki eşya listesinde bulunan 05., 07. ve 08. fasıllardaki eşyanın; Gümrük Yönetmeliği'nin 330. maddesinin 12/06/2012 tarih ve 28321 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren şekli kapsamında hem eski ve hem de yeni Ek:62 listelerinde yer aldığı anlaşıldığından, bu fasıllardaki eşya için ceza kararı alınmasının hukuka uygun bulunduğu, ancak, ceza tutarı her bir beyanname başına 2010 yılı için 61 TL, 2011 yılı için 65 TL, 2012 yılı için 71 TL ve 2013 yılı için 76 TL olmak üzere, bu beyannamelerin tescil tarihlerine göre hesaplanması gereken ceza tutarı 30.000,00-TL olması gerektiğinden, dava konusu işlemin bahsi geçen beyannameler bakımından anılan tutara isabet eden kısmı yönünden davanın reddine; bu tutarı aşan kısmının ise iptaline; 35.06 alt pozisyondaki "yapıştırıcı" ticari tanımlı eşyaya ilişkin olarak ise, 12/06/2012 tarihinden önce tescil edilen beyannameler için, bu tarihte yürürlükte bulunan Ek-62'de 35.06 GTİP'ine yer verildiği ve "parlayıcı ve patlayıcı maddenin adı" kısmında "Stabilite II" ifadesinin yer aldığı, 12/06/2012 tarihinden sonra yürürlüğe giren Ek:62'de, tehlikeli eşya sınıfları ile korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya için listelerin oluşturulduğu, bu listelerde eşyanın isim, tanım, UN numarası (Birleşmiş Milletler tarafından tehlikeli malların taşınmasında kullanılması için belirlenen kod) ve sınıf bilgilerine yer verildiği görülmüş olup, idarece her iki düzenleme dönemine ilişkin olarak da beyannameler muhteviyatı eşyanın listede belirtilen madde isimleri ile bağlantısının açıklanamadığı, başkaca herhangi bir bilgi ve belgenin de sunulmadığı, ilgili eşyanın mezkur listede yer aldığı hususunun ortaya konulamadığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 35.06 alt pozisyondaki "yapıştırıcı" ticari tanımlı eşyaya isabet eden kısmı yönünden iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Gümrük Yönetmeliğinin 330. maddesi uyarınca antrepoya konulacak eşyaların "parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmaya artırıcı eşya yada korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya" niteliğinde olması durumunda, niteliklerine ve yapılacak faaliyetin özelliklerine uygun özel düzenek ve yapılara sahip genel veya özel antrepolara konulmasının zorunlu olduğu, bu zorunluluğu yerine getirmeyenler hakkında Gümrük Kanunu'nun 241. maddesi uyarınca usulsüzlük cezası uygulanacağının öngörüldüğü, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/09/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.