Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/5000 E.,  2023/4960 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/5000
Karar No : 2023/4960

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

İTİRAZ EDEN (DAVACI) : ... Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 ilâ 2019 yıllarında tescilli 52 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihine kadar yapılan demuraj ve benzeri giderlerin matraha ilave edilmediğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 24, 27 ve 28. maddelerine göre, ithale konu eşyanın Türkiye'deki giriş limanına kadar yapılan navlun giderinin gümrük vergisine esas alınacak kıymete, beyannamenin tescil tarihine kadar yapılan diğer gider ve ödemelerden vergilendirilmeyenlerin, katma değer vergisi matrahına ilave edilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu; olayda, katma değer vergisi açısından vergiyi doğuran olay hizmetin ifasıyla meydana geldiğinden, beyannamelerin tescil tarihinden sonraki tarihlerde düzenlenen faturalardaki diğer giderlerle ilgili ödemelerin, matraha dahil edilebilmesi için beyannamenin tescil tarihine kadar yapılan giderlere ilişkin olması, bunun belirlenmesi için de ordino, free out, navlun, geçici kabul, terminal, ithal ardiye, liman hizmeti, tahliye, demuraj ve benzeri adlar altında verilen hizmetlerin niteliğinin, dolayısıyla, vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarihin ortaya konulmasının gerektiği; 17/06/2020 tarihli ara kararına cevaben davalı idarece gönderilen yazıda demuraj giderlerine ilişkin fatura tutarlarından beyannamenin tescil tarihine kadar olan döneme ait kısmının matraha eklendiğinin belirtildiği; 10/11/2020 tarihli ara kararına cevaben davacı tarafından gönderilen yazıda ise demuraj fatura tutarlarından daha fazla yurt içi gider beyanı yapılmadığının ifade edildiği; 31/10/2019 tarihli sonradan kontrol raporu ve eklerinin incelenmesinden, demuraj faturalarının beyannamelerle doğru bir şekilde eşleştirildiği, demuraj hesaplamasına konu başlangıç ve bitiş tarihleri kayıtlı olan faturaların tüm tutarlarının değil, beyannamenin tescil tarihine kadar olan kısmının hesaplamaya esas alındığı görüldüğünden, ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, ithale konu eşyanın kıymetinin noksan olduğu hususunda herhangi bir tespitte bulunulmadığının anlaşılması karşısında, 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin olayda uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi mahkemesi kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olduğu; davacı tarafından, ilk derece yargılama aşamasından farklı olarak beyannamelerde yurt içi gider olarak gösterilen tutarların demuraj giderlerine ilişkin olduğuna dair iddialarda bulunulması nedeniyle 26/05/2021 tarihli ara kararı ile dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, yurt içi gider olarak gösterilen tutarların gerçek mahiyetinin araştırılması amacıyla davacıdan beyannamelerin tescil edildiği döneme ilişkin yasal defter ve belgeleri, tahmil, tahliye ve demuraj giderleri için düzenlenen faturaların beyannameler ile ilişkisi kurularak okunaklı ve onaylı birer örneğinin istenilmesine rağmen, davacı tarafından bilirkişi ücreti yatırılmaması ve istenilen bilgi ve belgelerin gönderilmemesi üzerine ara kararının 30/06/2021 tarihinde yenilendiği, ancak, davacı tarafından yanıt verilmediği, bu durumda, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre davalı idarece yapılan hesaplamadan farklı bir sonuca ulaşılamayacağı gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda, katma değer vergisi matrahının eksik hesaplandığının tespit edilmesi üzerine ek olarak tahakkuk ettirilen vergiler üzerinden hesaplanan para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davalı idarenin istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.