Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/1099 E.,  2023/2401 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/1099
Karar No : 2023/2401

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : …Mal Müdürlüğü …

İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılının Ocak dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacının sürücüsü olduğu …plakalı Mercedes marka çekici ve bu çekiciye bağlı …plakalı dorse üzerinde yapılan aramada 53.000 paket Murad marka, 7500 paket …marka Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu bandrolü bulunmayan gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği, …Asliye Ceza Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile davacı hakkında hapis cezasına hükmedildiği, anılan dava dosyası içeriğinde yer alan savunma ve ifadelerde, davacının araçta taşınan yükün kime ait olduğunu bilmemesi, yükü yükleyenleri tanımaması ve tarif edememesi, yüke ilişkin irsaliye almaması gibi tespitler dikkate alındığında, olayın akışı içerisinde davacının ele geçirilen sigaralardan haberdar olmamasının mümkün olmadığı sonucuna varılarak, davacının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malları (bandrolsüz sigara) bulundurduğunun hukuken geçerli şekilde tespit edildiği ve kaçak sigaralardan haberdar olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ceza davasındaki mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediği, kendisinin aracın şoförü olduğu, araç sahibinin vergiden sorumlu olması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve …TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.