Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/2213 E.,  2022/4697 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/2213
Karar No : 2022/4697

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009/1 ila 3 ve 5 ila 12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve alımlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi, Ba/Bs bildirimlerinin eksik ve yanıltıcı olduğundan bahisle de mükerrer 355/1-2 maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; özel usulsüzlük cezalarına ilişkin hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, 2009/1, 2, 3 ve 5 ilâ 2 dönemleri için davacı adına re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin olduğu, yapılan incelemede davacı tarafından 6486 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 192 Sayılı Kanun'a eklenen geçici 85. maddeden faydalanma talebiyle 31/10/2013 tarihinde beyanname verildiği ve beyan edilen 200.000 $ (397.760,00-TL)'nin 11/07/2013 tarihinde düzenlenen Nakit Beyan Formu ile Türkiye'ye getirildiğinin tespit edildiği görüldüğünden 5811 sayılı Kanun uyarınca beyan ettiği tutarlara ilişkin mahsup hakkı dikkate alınmaksızın yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.