4. Daire 2020/3532 E. 2023/4566 K. — Danıştay Kararı :: Hukuk Asistan
Danıştay Kararı

4. Daire 2020/3532 E. 2023/4566 K. — Danıştay Kararı

4. Daire 2020/3532 Esas 2023/4566 Karar 22.06.2023
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2020/3532 E.,  2023/4566 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/3532
Karar No : 2023/4566

TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1-... Makina İmalat Otomotiv İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
2- ...Vergi Dairesi Başkanlığı
(...Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU :...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem : Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte belge düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2016/1 ila 12 dönemleri re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 2016/1-3, 4-6, 7-9. dönemlerine ilişkin geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacı hakkında hazırlanan vergi tekniği raporunda yer alan tüm hususların birlikte değerlendirilmesinden, davacının sahte ve taklit belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği sonucuna varılmış olup, resen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık, geçici vergi asıllarına isabet eden kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusuna gelince; kararın üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması isteminin reddine yönelik hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımları yönünde ise; tekerrüre esas alınan cezanın aynı yıla ilişkin olduğu dikkate alındığında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçe ile davacı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kararın kısmen kaldırılmasına, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Davacı tarafından, adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Davalı temyiz başvurusu yönünden;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hükmü yer almıştır.
Aynı Kanunun 48/4. maddesinin 6. fıkrasında temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararları ile bu maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, temyize konu vergi dava dairesinin kararının 24/01/2020 tarihinde tebliğ edildiği belirlenmiş olup, temyiz süresinin son günü 23/02/2020 tarihine rastladığı halde otuz günlük süre geçirildikten sonra 25/02/2020 günü kayda giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu dikkate alındığında, davacı temyiz isteminin süreaşımı nedeniyle reddi gerekmektedir.
Davacının temyiz dilekçesinde temyize konu kararın, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına ilişkin ileri sürdüğü nedenler, hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Davacının geçici vergi asılları üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin temyiz istemine gelice;
Geçici vergi aslı yönünden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 120/son. maddesi ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle, geçici vergilere bağlı olarak üç kat yerine tek kat vergi ziyaı cezası uygulanmasının hakkaniyete uygun olacağından geçici vergi aslı üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, aşan kısmı bakımından hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararının buna ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı temyiz isteminin süreaşımı nedeniyle reddine, davacı temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. Temyize konu ...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ve geçici vergi asılları üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Anılan Vergi Dava Dairesi kararının geçici vergi asılları üzerinden kesilen tek katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının BOZULMASINA,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ...TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Danıştay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın