4. Daire 2016/110 E. 2021/1181 K. — Danıştay Kararı
4. Daire 2016/110 Esas 2021/1181 Karar 22.02.2021
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/110 E., 2021/1181 K.
T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2016/110 Karar No : 2021/1181
TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2- … Karton Sıvama ve Rolik Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek hakkından düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacını mal/hizmet alımında bulunduğu firma hakkındaki vergi tekniği raporu incelendiğinde alınan faturaların gerçek mal/hizmet teslimine dayanmadığı gerekçesiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Davalı idare tarafından alış yaptığı mükelleflere ait vergi tekniği raporlarının tebliğ edilmediği, ticari yaşamda malı satın alan mükellefin satanın vergi yükümlülüklerine dair bilgi sahibi olmasının beklenmeyeceği, bir mükellefin alışlarının sahte olması satışlarının da sahte olması sonucunu doğurmayacağı belirtilerek mahkeme kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davacı tarafından ileri sürülen vergi tekniği raporlarının tebliğ edilme zorunluluğu bulunmadığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının 2011 yılında yaptığı bir kısım alışlarını sahte belge niteliğinde faturalar ile belgelendirdiği, bu nedenle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle tarhedilen vergi ve kesilen cezanın yasal olduğu belirtilerek mahkeme kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE : Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar temyize konu Mahkeme Kararının kabule ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Davacının temyiz istemine gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla değiştirilen 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarına karşı kararın tebliğinden itibaren izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği hükmüne yer verilmiştir. Dosyanın incelenmesinden, temyize konu mahkeme kararının 16/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği belirlenmiş olup, buna göre temyiz süresinin son günü 16/11/2015 tarihine rastladığı halde, otuz günlük süre geçirildikten sonra 07/04/2017 günü kayıtlara giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı tarafından mahkeme kararının bozulması istemiyle süresi içinde yapılmayan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine, davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine, 2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, 4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Danıştay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.