Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/573 E.,  2024/5725 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/573
Karar No : 2024/5725

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Holding Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2019 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan 1.400.000-TL'nin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden yapılan tahakkukun iptali ile ödenen tutarın iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun Vergiye Uyumlu Mükelleflerde Vergi İndirimi başlıklı mükerrer 121. maddesindeki şartları taşımasına rağmen 1.400,000,00-TL tutarındaki vergi indirimine "şirket adına ikmalen, re'sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat" ve "vergi borcu" bulunduğundan bahisle sistem tarafından izin verilmemesi nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde mali karın, sözü edilen tutarın indirime konu edilmeksizin hesaplanması nedeniyle fazladan ödenen kurumlar vergisinin kaldırılarak iadesinin istenildiği olayda, davacı şirketin 2017 yılına ilişkin olarak Geksis Kontrol Raporunun VIN 02-Vergilerin Kanuni Süresinde Ödenme Durumu Kontrolü segmentinin uyarı verdiği, söz konusu uyarının ortağı olduğu ... Konakları Projesi İşi Ortaklığı ünvanlı adi ortaklığına ait olduğu ve 2015 yılının Ocak dönemine ait vergi borçlarının vadesinden sonra ödendiğinin tespit edildiği ve 2017 yılında 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121.maddesi uyarınca uygulanan vergi indirimden yararlandırılmaması gerektiğinden bahisle ilgili yıla re'sen tarhiyat yapıldığı davalı idarece ileri sürülmüşse de söz konusu tarhiyatın, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı dolayısıyla davacı şirketin, 2019 yılı ile 2017 ve 2018 yıllarında beyana tabi vergi türleri itibariyle ikmalen, re'sen veya idarece yapılmış bir tarhiyatın bulunmadığı gibi söz konusu yıllara ilişkin beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vererek tahakkuk eden vergileri de yine kanuni süresi içerisinde ödediği ve bu dönemlere ait ödenecek herhangi bir vergi borcunun bulunmadığı anlaşılmış olup,193 sayılı Yasa'nın mükerrer 121.madedesinde belirtilen tüm şartları sağladığı ve vergiye uyumlu mükellefler kapsamında olduğu görüldüğünden dava konusu tahakkukta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle tahakkuk iptal edilmiş, ödenen tutarın iadesine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi müessesesinden yararlanma şartını sağlamadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.