Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/4594 E.,  2023/1679 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/4594
Karar No : 2023/1679

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, … Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2000 ila 2002 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalarla ilgili olarak şirket adına düzenlenen 02/07/2003, 25/08/2004 ve 27/08/2004 tarihli ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği, davalı idarece ödeme emirlerinin şirketin bilinen adresinde neden tebliğ edilemediğine dair dosyaya herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı, meçhul olarak tutulan adres tespit tutanaklarının ve diğer evrakın Devlet Arşivleri Yönetmeliği uyarınca imha edildiğinin bildirildiği olayda, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğleri öncesinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda öngörülen şekilde tebliğlerine çalışıldığı davalı idarece ortaya konulamadığından, şirket adına usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleşen bir kamu alacağından bahsedilemeyeceğinden kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Değişik tarihlerde yapılan araştırmalarda asıl borçlu şirketin mal varlığına rastlanılmadığı, şirketin 2006 yılında tahsil güçlüğüne alındığı, ödeme emirlerinin 2008 yılında ilanen tebliğ edildiği, 2010 yılından itibaren banka hesaplarına e-haciz uygulandığı, şirket yöneticisinin gayrimenkulüne 2014 yılında haciz konulduğu, bu sebeple tahsil zaman aşımının kesildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.