Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2020/220 E.,  2024/2169 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2020/220
Karar No:2024/2169

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmesi talebiyle yapılan başvurunun Bağımsız Denetim Yönetmeliği’nin 14. maddesinin 1. fıkrasının (d) ve (e) bentleri uyarınca reddine ilişkin Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu’nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi talebiyle yapılan ... tarihli başvurunun reddine yönelik ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi’nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlığın davacının 15 yıllık meslekî tecrübeye sahip olup olmadığı noktasında toplandığı, meslekî tecrübenin bağımsız denetimde fiilen geçirilen süre olduğu, ancak 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu kapsamındaki meslekî faaliyetlerde veya anılan Kanun uyarınca staj ve stajdan sayılan hizmetlerde bulunulan sürelerin de bu sürenin hesabında dikkate alınacağı, dört yılı aşmamak üzere Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nde belirtilen alanlardaki lisans ve lisansüstü eğitim sürelerinin bu süreye ilave edileceği, sürenin hesabında belirtilen faaliyetlere başlama tarihinin esas alınacağı ve kamu kurum ve kuruluşlarında geçirilen süreler hariç olmak üzere, bir yıldan fazla süreyle bu faaliyetlere ara verilmesi durumunda ara verilen fazla sürelerin dikkate alınmayacağı, 15 yıllık meslekî tecrübeye Yönetmeliğin yayım tarihi olan 26/12/2012 itibarıyla sahip olunması gerektiğinin kurala bağlandığı, bu kapsamda davacının, 07/08/2001 tarihinden 28/02/2007 tarihine kadar bağımlı olarak (staj süresi de dâhil 4 yıl 6 ay 21 gün), 01/03/2007 tarihinden yönetmeliğin yayım tarihi olan 26/12/2012 tarihine kadar (5 yıl, 9 ay, 26 gün) ise bağımsız olarak faaliyetini sürdürdüğü, üniversite eğitiminde geçirilen 4 yıl dâhil olmak üzere 14 yıl, 4 ay, 17 gün mesleki tecrübe süresi bulunduğu, dolayısıyla Yönetmeliğin yayımı tarihi olan 26/12/2012 tarihi itibarıyla gereken 15 yıllık meslekî tecrübe süresine sahip olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, davacı tarafından, 01/07/1997-31/08/2003 tarihleri arasında ... A.Ş.'de geçen sürenin stajdan sayılan süre olarak kabul edilmesi gerektiği iddia edilmekte ise de, anılan şirkette birinci derece imza yetkisi olduğuna dair herhangi bir bilgi ve belgenin sunulamadığı, şirket işleri ile ilgili sınırlı olarak vekil tayin edilmiş olmasının da birinci derece imza yetkisine haiz olduğu anlamına gelmediği, söz konusu şirketin feshi ve tasfiyesine karar verilmesi üzerine davacının tasfiye memuru olarak atandığı anlaşılmakta ise de bu görevinin başlangıç tarihi 12/04/2002 olacağından, bu tarih esas alınsa dahi 14 yıl, 8 ay, 15 gün mesleki tecrübe süresine sahip olacağı gözetildiğinde bu sürenin de 15 yıllık mesleki tecrübeye sahip olma şartını karşılamadığından, söz konusu iddiaya itibar edilmediği belirtilmiştir.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, gerekçeli karar hakkının ihlâl edildiği, 01/07/1997-31/08/2003 tarihleri arasında ... A.Ş.’de muhasebe konusunda en yetkili kişi olarak çalıştığı, daha sonra tasfiye memurluğu görevini üstlendiği, bu durumun SGK hizmet cetveli, Ticaret Sicili Gazetesi ve noter vekâletnameleri ile sabit olduğu, vekâletnamenin çok geniş düzenlendiği, eskiden "birinci derece imza yetkisine haiz" ifadesine vekâletnamelerde yer verilmediği, uzman görüşünün dikkate alınmadığı, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, dava konusu Kurul kararının ve temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.