Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2023/5312 E.,  2024/215 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/5312
Karar No : 2024/215

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarihli ve E:... sayılı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: .. Üniversitesi Rektörlüğünde taşeron şirkette çalışmaktayken iş akdinin feshedilmesi nedeniyle, işe iadesi istemiyle açtığı davanın ... İş Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile kabul edilmesine ve işe iadesine karar verilen davacının, davalı idareye yaptığı sürekli işçi kadrosuna geçirilmesine yönelik başvurusunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda verilen iptal kararı üzerine sürekli işçi olarak işe başlaması sonrasında, sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi gereken tarih ile sürekli işçi olarak göreve başladığı tarih arasındaki alacaklarına karşılık 5.000,00-TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi talebinin reddine ilişkin işlemin hukuka aykırılığının yargı kararı ile saptanması karşısında, iptal hükmünün gereği olarak sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi gereken tarih (02/04/2018) ile sürekli işçi olarak göreve başlama tarihi (01/04/2020) arasındaki dönemde çalışarak elde ettiği ücret gelirinin mahsup edilmesi neticesinde davacının 43.545,32-TL maddi zararı bulunmakta ise de; davacı vekilince dava konusu miktarın artırımı yoluna gidilmemiş olduğundan, taleple bağlılık ilkesi gereği, dava dilekçesinde talep olunan 5.000,00-TL'nin davalı idareye başvuru tarihi olan 05/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.000,00-TL maddi tazminatın, davalı idareye başvuru tarihi olan 05/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu gerçek zarar miktarının tespit edilmesi üzerine, tespit edilen miktar ve dayanağı somut bilgi ve belgelerin, davanın esası hakkında karar verilebilecek durumda olunduğunun, tazminat talep miktarının artırılmak istenip istenmediğinin, tanınan kesin süre içinde tazminat miktarının artırılmaması halinde dava dilekçesinde talep olunan miktar üzerinden dosyanın hükme bağlanacağının yapılacak ara kararı ile açıkça davacıya bildirilmek suretiyle ıslah hakkı tanındıktan sonra, davacı tarafından ıslah hakkı kullanılır ise belirtilen miktar üzerinden, ıslah hakkının kullanılmaması halinde ise dava dilekçesinde belirtilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, "davalı idarenin sunmuş olduğu hesap tablosunun bir örneğinin davacıya tebliğine, beyanlarını sunmak üzere davacıya (15) gün süre verilmesine; cevap verilmemesi halinde dava dilekçesinde belirtilen talep doğrultusunda karar verileceğinin" bildirilmesi şeklinde yapılan ara kararı nedeniyle davacıya usulüne uygun bir şekilde ıslah hakkını kullanma fırsatı tanınmadan ve davacı tarafından da ara kararına karşı verilen cevabın mahiyeti itibariyle miktar artırımında bulunma iradesinin de ortaya konulduğu halde davanın ıslah edilmediğinden hareketle dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden hüküm kurulmasında usule ve hukuka uyarlık görülmemiş olup, 2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinde öngörülen miktar artırımına (ıslah) ilişkin usuli düzenlemelere uygun olarak yeniden bir karar verilmek üzere dava dosyasının Mahkemesine iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Davalı idare tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlığın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi uyuşmazlıklardan olmadığı, istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu anlaşıldığından, kesin olarak verilmiş karara karşı temyiz başvurusunda bulunulamayacağı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tek Hakimli kesin karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, temyiz isteminin kabulü gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle temyiz isteminin reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı temyize konu kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2024 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.