Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2023/603 E.,  2023/617 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2023/603
Karar No : 2023/617

TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- …
2- …
3- …
4- …
5- …
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacılar tarafından, …'un sağlıklı olarak sevk edildiği askerlik görevinden "askerliğe elverişli değildir" kararı ile terhis edilmesinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğradıkları iddia edilen zararlara karşılık ... için 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı olmak üzere 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, kız kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 205.000,00 TL tazminatın terhis tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davacıların istinaf başvurularının reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Anılan kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı temyize konu kararıyla; temyizi istenen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca bölge idare mahkemelerinin temyiz edilebilecek kararları arasında yer almadığından kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, davanın ilk olarak 2017 yılında açıldığı, dolayısıyla 2017 yılına ait parasal sınırın uygulanması gerektiği, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle istinaf kararının 2022 yılında verildiği, bu nedenle 2022 yılına ilişkin temyiz parasal sınırın esas alınmasının da hak arama hürriyetinin ihlaline sebebiyet verdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin REDDİNE,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, temyiz aşamasında yatırılan posta avansından artan kısmın davacılara iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …. İdare Mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) - KARŞI OY :

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar; açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar" da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, davanın açıldığı 07/09/2017 tarihinde temyiz parasal sınırının 103.000,00 TL olduğu görülmüştür.
2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan tam yargı davalarında verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlara göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından; bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.
Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında artırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.
Dosyanın incelenmesinden; davanın, davacılar tarafından, ...'un sağlıklı olarak sevk edildiği askerlik görevinden "askerliğe elverişli değildir" kararı ile terhis edilmesinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğradıkları iddia edilen zararlara karşılık ... için 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı olmak üzere 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, kız kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 205.000,00 TL tazminatın terhis tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle 07/09/2017 tarihinde açıldığı, davanın reddi yolunda verilen karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge İdare Mahkemesi 6. İdari Dava Dairesince kesin olarak reddedilmesi üzerine Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istemiyle davacılar tarafından temyiz başvurusu yapıldığı, davacıların temyiz isteminin İzmir Bölge İdare Mahkemesi 6. İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararıyla reddedildiği ve anılan kararın bozulması istemiyle de davacılar tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.
Davanın açıldığı 07/09/2017 tarihinde temyiz parasal sınırının 103.000,00 TL; davada istenilen tazminat miktarının 205.000,00 TL olduğu ve bu miktarın davanın açıldığı 2017 yılındaki temyiz parasal sınırının üzerinde olduğu görüldüğünden; uyuşmazlığın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığı ve temyizen incelenerek esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.
Yukarıda açıklanan nedenle, davacıların temyiz istemi kabul edilerek İzmir Bölge İdare Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine yönelik kararın bozulması gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyoruz.