9. Hukuk Dairesi 2016/5067 E. 2016/5178 K. — Yargıtay Kararı
9. Hukuk Dairesi 2016/5067 Esas 2016/5178 Karar 08.03.2016
9. Hukuk Dairesi 2016/5067 E., 2016/5178 K.
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 15/11/2007-21/04/2010 tarihleri arası ... Adi Ortaklığı'nın Esenler şantiyesinde...Özel Koruma Ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti bünyesinde güvenlik personeli olarak çalıştığını iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi ve ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na eksik bildirildiği gerekçesiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalılar ... İnş. ve Taah. A.Ş. ve .... İnş. ve Taah. A.Ş. vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar ... İnş. ve Taah. A.Ş. ve... İnş. ve Taah. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Talep dönemindeki tüm fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının son ücretinin asgari ücrete oranlaması yapılırken fesih tarihi itibariyle asgari ücret net 576,57 TL olmasına rağmen, asgari ücretin 521,89 TL olduğunu kabul eden bilirkişi hesap raporuna itibar edilmesi hatalıdır. 3- Hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.