9. Hukuk Dairesi 2016/27655 E. 2020/11881 K. — Yargıtay Kararı
9. Hukuk Dairesi 2016/27655 Esas 2020/11881 Karar 14.10.2020
9. Hukuk Dairesi 2016/27655 E., 2020/11881 K.
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının ambulans şoförü olarak işe başladığını, 13.06.2014 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacının hafta tatili ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık vardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2013 yılına kadar nöbetine denk geldiği günlerde pazar günü çalışması olmakla birlikte, bu çalışmanın arkasından iki gün tatil yaptığı anlaşıldığından, 2013 yılına kadar olan dönemde davacının hafta tatili çalışması bulunmadığı belirlenmiş, fakat devamındaki hesaplama tablosunda davacının hafta tatili ücreti 25.07.2009- 13.06.2014 tarihleri arası tüm süre için hesaplanmıştır. Bu anlamda raporun açıklama kısmı ile hesap tablosu çelişmektedir. Davacının çalışma sistemine göre 2013 yılına kadar olan dönemde kesintisiz 24 saat dinlendiği anlaşıldığından, bu döneme kadar hafta tatili alacağının olmadığı kabul edilmelidir. 3-Davalı tarafça davacının fazla mesai çalışmaları karşılığında izin kullandırıldığı savunulmakta olup dosya içerisinde bulunan 06.12.2013 tarihli davacının imzasının yer aldığı dilekçe bilirkişi raporunda değerlendirilmemiştir. Bu dilekçedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlendikten ve davacının dilekçeye karşı beyanı alındıktan sonra fazla mesai ücreti hesabında değerlendirilmelidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.