9. Hukuk Dairesi 2016/17382 E.,  2020/5955 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI 1-Davacının ücret alacağının süresinde yapılan zamanaşımı defi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir. 2-Davacı dava dilekçesinde işe başlama tarihini belirtmiş ise de işin sona erme tarihini “2005 yılına kadar” diyerek belirtmiş tam bir tarih açıklamamıştır. Mahkemede bu husus davacı tarafa açıklattırılmamıştır. İşçilik alacaklarına ilişkin davalarda ispatı gereken hususların başında çalışma süresi gelir. Dava dilekçesinde işin sona erme tarihini bu şekilde yazan davacı vekili temyiz dilekçesinde dahi bu şekilde açıklama yapmıştır. Ancak “2005 yılına kadar” açıklaması karşısında hizmetin 2004 yılı sonunda sona erdiği kabul edilmelidir. Bu kabul karşısında fesihten sonra 10 yıllık zamanaşımına tabi olan kıdem tazminatı alacağı da zamanaşımına uğramıştır. Bu nedenle Mahkemece kıdem tazminatının zamanaşımı defi nedeniyle reddi gerekirken esastan reddine karar verilmesi yerinde değildir. 3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün yukarıdaki eleştirilerde dikkate alınarak ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.