9. Ceza Dairesi 2024/7007 E.,  2024/9687 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1283 E., 2024/1163 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 21. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle katılan mağdurenin beyanı dışında isnada konu fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiği konusunda delil bulunmadığına, cinsel suçlarda sırf mağdur tarafın beyanları ile yetinilmemesi ve olayın muhakkak somut delillerle desteklenmesi gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanarak cezanın artırılmasının ve yanılgılı değerlendirmeyle sanık hakkında indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdurenin geçmişe dayalı husumetten dolayı öfke ve kin duygusuyla sanığı suçladığına, Mahkemece yazılan gerekçeli kararda tanık Meryem’in beyanlarına yer verildiğine ancak tanığın huzurda dinlenmediğine ve tanığın olayın işlenişine ilişkin doğrudan görgüsünün ve bilgisinin olmadığına, usul ve kanuna aykırı olan kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalardaki soyut beyanları dışında dosyada başkaca bir delilin bulunmaması, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.