9. Ceza Dairesi 2024/10182 E. 2025/2786 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

9. Ceza Dairesi 2024/10182 E. 2025/2786 K. — Yargıtay Kararı

9. Ceza Dairesi 2024/10182 Esas 2025/2786 Karar 09.04.2025
9. Ceza Dairesi 2024/10182 E.,  2025/2786 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1591 E., 2024/1501 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, istinaf kararının gerekçesiz olmasına, savunmalar irdelenmeden soyut beyanlar üzerinden karar verilmesine, mağdure beyanının dikkate alınmamasına, olayın kamera kaydında da görüleceği üzere sadece şakalaşmadan ibaret olduğuna ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Dosya kapsamı ve yargılamaya konu CD içeriğine göre, sanığın, kız kardeşi olan mağdurenin göğüs kısmını cep telefonu ile kayda aldığı sırada eli ile mağdurenin üst kıyafetini ve atletini sıyırması sırasında gerçekleşen dokunması dışında mağdureye fiziksel bir temasının olmadığı göz önüne alındığında katılan mağdurenin vücudunun üst bölgesinin, özellikle göğüslerinin tekrarlanan denemelerde kamera ile kaydedilmesi şeklindeki eylemi ile müstehcen görüntüleri içeren ürünlerin üretiminde çocuğu kullandığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226/3. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/3-a maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın