9. Ceza Dairesi 2023/8018 E.,  2023/8068 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/256 E., 2023/91 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, süresinden sonra olmasına ve hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra, gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi yollamasıyla 103/1, 103/6, 53. maddeleri ile mağdure Berfin'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a maddesi yollamasıyla 103/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 02.03.2023 tarihli ve 2022/256 Esas, 2023/91 Karar sayılı karar ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdure Berfin'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın atılı suçları işlediğine dair dosya kapsamında mağdurelerin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, buna göre şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle bozma üzerine kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Suç tarihinin mahallinde 13.07.2012 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 02.03.2023 tarihli ve 2022/256 Esas, 2023/91 Karar sayılı kararda sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden vaki temyiz isteminin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.