9. Ceza Dairesi 2021/7169 E.,  2024/2220 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/138 E., 2014/396 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanığın katılan mağdure ...'a karşı 2013 yılındaki cinsel saldırı ile ...'ye karşı cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz etmediği gözetilerek dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında katılan mağdure ...'a yönelik 17.01.2014 tarihli eylemi nedeniyle kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İslahiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/138 Esas, 2014/369 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Katılan mağdure ...'a sadece kendisinin gösterilerek teşhis yaptırıldığına, mağdurenin kendisini arkadan gördüğünü söylediğine, olayla ilgisi olmadığından hukuka aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre suç tarihinde katılan mağdurenin on sekiz yaşını doldurmadığı, sanığın üzerine atılı suçu oluşturduğu iddia edilen eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında değerlendirildiği, bu suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İslahiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/138 Esas, 2014/369 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.