9. Ceza Dairesi 2021/24046 E.,  2025/5313 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/1857 E., 2018/401 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurenin kol ve bacak kısımlarına dokunup bacağını okşadığının kabulü ile atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, tanıkların temas anına dair görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması ve sanığın otobüste kalabalıkta içinde tutunmaya çalışırken yanlışlıkla katılan mağdureye çarpmış olabileceğine dair savunması karşısında eylemin cinsel maksatla işlendiği sabit olmamasına karşın kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında dosyada mevcut adli sicil kaydında yer alan ilamlardan ceza miktarı itibariyle en ağırının tekerrürre esas alınmasına karşın ilgili Mahkemenin ilamındaki esas ve karar numaralarının hatalı gösterilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmekle kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2017 tarihli, 2017/12 Esas, 2017/156 Karar sayılı hükmünde yer alan "...Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2014 tarihli, 2013/84-2014/325 Esas-Karar sayılı ilamı..." bölümünün karardan çıkarılması ve yerine "...Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2014 tarihli, 2013/71 Esas, 2014/156 Karar sayılı ilamı..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.06.2025 tarihinde karar verildi.