9. Ceza Dairesi 2012/10041 E.,  2013/3402 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütü yöneticiliği ve silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin incelemede; Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Sanığın sübutu kabul edilen eylemlerinin niteliği ve örgüt üyelerini sevk ve idare ettiği kabul edilen alan itibarıyla silahlı terör örgütü yöneticisi olduğuna dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve 765 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde yer alan “hususi bir vazifeyi haiz olursa” şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK'nın 314/1. maddesinde yer verilmediği de gözetildiğinde, eylemlerinin bir bütün halinde örgüt üyeliği suçunu oluşturduğu kanıtlanan sanık hakkında, eylemlerinin niteliği ve yoğunluğu ile orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması yerine, dosya kapsamı itibariyle örgüt yöneticiliği suçunun sübut gerekçeleri olamayacak “örgütte uzun süre kalması, örgütsel faaliyetleri organize etme görevi verilmesi, faaliyetleri kapsamında örgüt yönetimine bilgi akışı sağladığı” hususlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.